تأیید مسجد توسط شورایاری محله!

نویسنده :عباس جبلی
تاریخ:یکشنبه 23 مرداد 1390-09:25 ق.ظ

این مطلب رو در مرداد سال 88 پس از اینکه فهمیدیم برای گرفتن چند کیلو شربت و شیرینی باید شورایاری تأیید کنه نوشتم ، البته شاید قدیمی باشه اما باز درد و دله دیگه.

کاش حداقل یکی‏شون مسجد می‏ اومد، یک سالی میشه که میگن شورایاری جدید انتخاب شده، ولی چه جوری انتخاب شده خدا می دونه...؟! با چند تا رأی؟ از کجا؟

ما که هر ماه وظیفمون می‏ دونیم یک شماره از نشریمون رو به دفترشون بفرستیم ولی انگار نه انگار که به عنوان کوچک‏ترین مسئول محله از مسجد و فعالیت‏هاش بازدید کنن. ما که وظیفمون بود یه بار از شورایاری محلمون نقد کردیم، اصلا شاید نقدی بر ایشان وارد نیست و ما اشتباه می‏کنیم، شایدم مطالب رو نخوندن و یا این‏قدر سرشون شلوغه که وقت ندارن از فعال‏ ترین مساجد محله‏ شون بازدید کنن. یا شایدم اصلا اینجا محله‏ شون نیست؟

این بار هم تصمیم به نقد داریم، که چرا برای گرفتن چند کیلو شیرینی و شربت تو ایام نیمه شعبان باید حتما شورایاری مساجد رو تأیید کنه؟؟؟ آخه تأیید چی؟ کدوم شورا؟ کدوم یاری؟ شورایی که فقط یه دفتر اجاره کره و دفترشم چند ساعت تو هفته بازه؟ ما که از کلمه یاری جز بی‏ اعتنایی چیزی ندیدیم حتی خبر ندارن تو محله چی میگذره؟ راستشو بخواین خدا پدر مادر اعضای همشهری محله رو بیامرزه، لااقل یه بار عکسشون رو چاپ کردن ما فهمیدیم دبیرش کیه!

اصلا شما بگید: شورایاری با عمر پنج شش ساله نیاز به تأیید داره یا مسجد 45 ساله که بیش از 50 شهید به انقلاب تقدیم کرده، اونم با این هم مراسم و فعالیت، نمی‏دونم!

از اون اول می‏ دونستیم، نامه‏ ای که به شهرداری ناحیه‏ مون زدیم فوقش 10 درصد به برپایی ایستگاه‏های صلواتی‏مون کمک می‏کنه ولی باز «کاچی به از هیچی». اما وقتی فهمیدیم که نامه‏ مون رو باید با تأیید شورایاری محله برای تحویل شیرینی و شربت ببریم به عنوان یه بچه بسیجی و مسجدی بدجوری بهمون برخورد، چند بار با اداره اجتماعی ناحیه 1 تماس گرفتیم آخر سر فهمیدیم آقایون طی جلسه‏ ای که با شورایاران داشتند قرار گذاشتند که تمامی مساجد از ایشان تأییدیه بگیرند، خودشون هم خوب می‏دونن تأییدیه شورایاری فقط به درد همون 2 قلم جنس می‏خوره اصلا نخواستیم آقا، عطاشو به لقاش بخشیدیم...

ما که دستمون به مسئولین رده بالای شهرداری نمی‏رسه (برای یه بار دیدن شهردار ناحیه یک حدود 2 ساعت در دفترشون نشسته بودیم، الحمدلله توفیق حاصل شد و دیدار بی‏ نتیجه نموند و تابلوی کانون در ابتدای خیابان، بعد از یکسال و اندی نصب شد.) ولی خدا بهمون یه نشریه داده که می‏تونیم همیشه حرف دلمونو بزنیم.

بازم خدا رو شکر، در رأس هرم فرهنگی شهرداری منطقه‏ مون فردی است که با حمایت‏ های بی‏ دریغ خودش خاطر آزرده اینگونه نامهربانی‏ ها را از بین برده و خواهد برد.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات