آقای برادران

نویسنده :عباس جبلی
تاریخ:یکشنبه 24 مهر 1390-09:14 ق.ظ

معلمی که به حق ترس نوشتن را از ما گرفت. همیشه در کلاس دغدغه ای وافر داشت که همه را از وجود توانایی های ادبی خودشان آگاه کند، به تکلیف هم شده استعداد خیلی ها را با شعر و نثر و آثار ادبی شکوفا کرد و در این مسیر زیبا قرار داد. فراتر از یک معلم ادبی بود، یادم میاد وقتی شب تاسوعا در یکی از هیئات محلمون دیدمش روز تولدم رو بهم تبریک گفت، باورم نمیشد، اما او فراتر از یک معلم معمولی کلاس ادبیات بود.

کمترین کاری که در طول سال انجام میداد تمام کردن کتاب درسی با کلی اطلاعات جانبی بود، هنوز وقتی دفتر انشایم را ورق میزنم متوجه می شوم که با چه درایتی موضوعات انشا را انتخاب می کرد و پیگیر آن بود تا همه انشا بنویسند و حتما در کلاس هم بخوانند. بعید بود در طول سه سال دوره راهنمایی یکی از بچه ها شعری نگفته باشد، داستانی ننوشته باشد و ...  با آنکه اکثر بچه ها در دبیرستان به رشته ریاضی فیزیک رفتیم اما هنوز هم علاقه دوستان همکلاسیم به خلق آثار ادبی را نتیجه زحمات آن معلم ارزشمند می دانم. افرادی که شاعر شدند، متون ادبی می نویسند، شعر نقد می کنند، مقاله می نویسند و خلاصه جرأت برداشتن قلم و نوشتن را دارند که متأسفانه فی الحال در کمتر دانش آموزی می توان این هنر را یافت.

آن معلم عزیز آقای اسماعیل برادران بود. خیلی وقته که موفق به دیدنش نشدم اما همیشه وقتی دست به قلم می شوم و برای دلم می نویسم به یادش هستم. امیدوارم بتوانم ذره ای از زحماتی که او برای ما متحمل شد را جبران کنم. با آرزوی موفقیت روزافزون برای ایشان و تمام معلمانی که فراتر از یک معلمند.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات